De jongens van toen |
4 en 5 mei, een jaarlijks terugkerend ritueel waarin wij als vrije nederlands respect tonen, herinneren, gedenken en feest vieren. Dit alles met dank aan velen die hun leven hebben gegeven om ons te bevrijden uit de handen van de Duitsers. Uiteraard heb ik voor de buis gehangen op 4 mei (gevolgd door een katten-reddingsactie), en natuurlijk ben in twee minuten stil geweest. Tevens heb ik me op 5 mei nog eens goed gerealiseerd wat vrijheid is, dat we vrij zijn, en dat er in zoveel andere landen nog veel moet veranderen om de bewoners ervan een gevoel van vrijheid te geven.
Vanmiddag was ik met mijn vriendin in de stad, beetje shoppen. Aangekomen op het Noordeinde werden we verrast door een fanfare en een optocht van allerlei (ex-) militairen. Onderzoek leert me dat het gaat om een optocht ter ere van de Herdenking Grenadiers en Jagers en het Bevrijdingsdefilé Prinses Irene Brigade. Tijdens het kijken hiernaar voor het Paleis Noordeinde, stonden er twee vrouwen op leeftijd naast ons. Kijkend naar een groep veteranen zeiden ze tegen elkaar, "Kijk, de jongens van toen". Tegelijkertijd gaf het mij een gevoel waarin ik de jongens van toen de hand wilde schudden, omdat zij het nog levende beeld van de bevrijding vormen.
Jongens van toen, bedankt!
Nog geen reacties





